ISSN 2081 - 6375
 
 
 
Nawigacja
Aktualnie online
bullet.png Gości online: 7

bullet.png Użytkowników online: 0

bullet.png Łącznie użytkowników: 25,456
bullet.png Najnowszy użytkownik: Anna Rembowska
Ostatnie komentarze
bullet.png [url]http://www.tokf...
bullet.png [url]https://glos.pl...
bullet.png [b]reszta[/b], masz ...
bullet.png Na koniec 2020 pensj...
bullet.png Ufff...
bullet.png [b]Zetka[/b] a Ty?! ...
bullet.png Przyjęto złożoną...
bullet.png Zawsze to będzie ja...
bullet.png to grubo! uważa...
bullet.png nie :) kradnę szkol...
uczeń z autyzmem - dostosowanie wymagań

UCZEŃ Z AUTYZMEM - DOSTOSOWANIE WYMAGAŃ



Autyzm, to zaburzenie rozwoje, którego objawy występują w trzech głównych obszarach (tzw. triada autystyczna):
  • komunikacja;
  • interakcje społeczne;
  • stereotypowe wzorce zachowania, zainteresowania i aktywności.

Symptomy trudności:

Komunikacja

A. Niewerbalna:

  • unikanie kontaktu wzrokowego podczas rozmowy;
  • używanie mimiki twarzy niedostosowanej do wypowiedzi;
  • problemy z odczytywaniem mimiki twarzy, tonu głosu, gestów rozmówcy;
  • wykonywanie ograniczonych gestów w celach komunikacyjnych np. wskazywanie lodówki w celu otrzymania ulubionego przysmaku;
  • bardzo uboga ekspresja emocjonalna poprzez mimikę;
  • widoczny brak spontaniczności w gestykulacji;
  • nieprawidłowa postawa, niezręczność ruchowa, przyjmowanie specyficznych póz ciała, ekscentryczny sposób;
  • poruszania się np. chodzenie jedynie na palcach.
B. Werbalna:
  • ograniczona zdolności inicjowania i podtrzymywania konwersacji;
  • nietypowy ton głosu lub nietypowy rytm mowy np. wymawianie każdego zdania jak pytania;
  • uporczywie powtarzanie tego samego słowa lub zdania (echolalia);
  • wielokrotnie powtarzane pytania (pytania perseweracyjne);
  • nieużywanie słów "ja", "moje" w odniesieniu do siebie. Mówienie o sobie w 3 osobie np. "Marek chce pić", zamiast "ja chcę pić";
  • nie uwzględnianie w mowie form, odmiany wyrazów (agramatyzmy);
  • wypowiedzi sprawiające wrażenie nieadekwatnych;
  • trudność w komunikowaniu potrzeb lub pragnień;
  • bardzo dosłownym rozumienie wypowiedzi - braku rozumienia metafor, dowcipów.
Interakcje społeczne
  • brak zainteresowania otoczeniem i osobami (zamknięcie we własnym świecie),nieumiejętność inicjowania kontaktu;
  • brak zdolności do tworzenia więzi emocjonalnych, a więc np. stosownych do wieku związków przyjacielskich z rówieśnikami;
  • problemy w rozumieniu uczuć lub mówieniu o uczuciach;
  • nieumiejętność odczytywania czyichś myśli, intencji, emocji, w tym bezsłownych sygnałów niezadowolenia;
  • nieumiejętność przewidywania, co ludzie mogą zrobić, powiedzieć w określonej sytuacji;
  • brak spontanicznego cieszenia się i dzielenia się własnymi sukcesami z innymi osobami;
  • nie angażowanie się w zabawy grupowe, nie wchodzenie w role, nie naśladowanie, nie używanie zabawek w kreatywny sposób, brak wyobraźni i zabawy "na niby";
  • dziecko nie lubi być dotykane, trzymane na rękach lub przytulane;
  • skupianie się na detalach , a nie na całości sytuacji;
  • nieumiejętność uczenia się na własnych błędach;
  • nieumiejętność zastosowania w szerszym kontekście zapamiętanych reguł;
  • nieumiejętność uogólnia zasad sytuacji podobnych - nie ma podobnych, są nowe
  • nie rozumienie odstępstw od panujących zasad;
  • komunikowanie swoich potrzeb, sprzeciwu często w sposób niezrozumiały.
Stereotypowe wzorce zachowania, zainteresowania i aktywności
  • przywiązywanie się do stałego, powtarzalnego planu dnia, bardzo emocjonalne reakcje na jakiekolwiek zmiany w najbliższym otoczeniu,np. panika i płacz, podczas przemeblowania lub konieczności pójścia do szkoły o innej godzinie niż zwykle;
  • obsesyjne układanie przedmiotów w określonym porządku;
  • silne przywiązanie do przedmiotów pełniących funkcje talizmanów;
  • specyficzne zainteresowania, pogłębianie wiedzy na jakiś konkretny, często bardzo wąski i specjalistyczny temat często związaną z cyframi i symbolami np. zapamiętywanie i recytowanie rozkładu jazdy tramwaju;
  • spędzanie czasu na układaniu zabawek w specyficzny sposób, obserwowaniu poruszających się przedmiotów np. wentylator, pralka lub koncentracja się na konkretnej części przedmiotu (np. koło samochodu zabawki);
  • wielokrotne powtarzanie ruchów takich jak trzepotanie rękoma na wysokości oczu, kręcenie się wokół własnej osi, monotonne kołysanie się, podskakiwanie, wyginanie palców ( tzw. stereotypie ruchowe lub autostymulacje).

Wskazówki do pracy z uczniem:

A.
  • zminimalizowanie lub całkowite wyeliminowanie elementów rozpraszających;
  • posadzenie ucznia blisko nauczyciela;
  • zachowanie schematu pracy i stałości działań edukacyjnych (np. zajmowanie tej samej ławki lub stolika podczas zajęć);
  • opracowanie planu codziennych zajęć i każdorazowe zapoznawanie z nim ucznia;
  • wcześniejsze informowanie o zmianach np. w rozkładzie zajęć lekcyjnych, uprzedzanie o zastępstwach na lekcjach, wyjściach, wizytach nowych osób. Informowanie, w jaki sposób trzeba się zachować w nowej sytuacji;
  • wyraźne zaznaczanie końca określonej aktywności, zabawy, zadania, zanim przejdzie się do następnych;
B.
  • kierowanie poleceń indywidualnie do dziecka. Zwracanie się do niego po imieniu. Właściwe używanie zaimków osobowych Ja i Ty;
  • podczas rozmowy używanie prostego i jednoznacznego języka;
  • wyjaśnianie metafor i przenośni, wyrazów bliskoznacznych, żartów lub dowcipów użytych podczas prowadzenia lekcji;
  • popieranie informacji słownej gestami, mimikę;
C.
  • uzupełnianie rysunkiem, zdjęciem, filmem lub modelem przekazywanych podczas lekcji treści abstrakcyjnych;
  • w razie potrzeby wydłużanie czasu przeznaczonego na wykonywanie poszczególnych zadań i prac pisemnych;
  • dzielenie trudniejszego lub dłuższego zadania na kilka części;
  • sprawdzanie zrozumienia czytanego tekstu poprzez zadawanie dodatkowych pytań: Co się wydarzyło? Gdzie ? Kiedy? Dlaczego ? itp.;
  • dostosowywanie pomocy dydaktycznych i treści zadań do zainteresowań ucznia (np. obliczanie różnicy czasu na podstawie rozkładów jazdy);
  • wykorzystywanie wąskich i fachowej wiedzy ucznia podczas prowadzenia lekcji;
  • na lekcjach wychowania fizycznego unikanie aktywności ruchowej związanej z rywalizacją. Dbanie o losowe przydzielanie do grup (dzieci autystyczne są mniej sprawne i niezgrabne ruchowo, a dodatkowo mają problemy z graniem zespołowym, co sprawia, że są pomijane lub niechętnie wybierane;
D.
  • w sytuacji wzburzenia lub zdenerwowania umożliwienie pobytu w spokojnym, cichym miejscu np. bibliotece, gabinecie pedagoga;
  • ignorowanie i nie reagowanie na zachowania prowokacyjne (np. płacz, plucie, krzyk). Dziecko powinno wykonać wyznaczone zadanie pomimo takich zachowań;
  • częste przypominanie o normach i zasadach funkcjonowania społecznego oraz chwalenie i nagradzanie za ich przestrzeganie;
  • nie zadawanie pytań "dlaczego to zrobiłeś", ale opisywanie co nam się nie podoba w zachowaniu, czego oczekujemy i nazwanie emocji;
  • opracowanie sposobów radzenia sobie z emocjami w kategorii akceptowane - nieakceptowane.



BIBLIOGRAFIA
    Antoszkiewicz E., (2016), Tworzenie warunków edukacyjnych dla ucznia z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim, Warszawa
  • Attwood T., (2013), Zespół Aspergera. Kompletny przewodnik, Gdańsk
  • Attwood T., (2006), Zespół Aspergera, Poznań
  • Bogdanowicz M., Adryjanek A., (2004), Uczeń z dysleksją w szkole. Poradnik nie tylko dla polonistów, Gdynia
  • Bogdanowicz M., Czabaj R., (2008), Modelowy system profilaktyki i pomocy psychologiczno-pedagogicznej ucznia z dysleksją, Gdańsk
  • Borkowska M., (2005), Niepełnosprawność ruchowa u dzieci. W: Uczeń z niepełnosprawnością ruchową w szkole ogólnodostępnej. Loska, M., Myślińska, D. (red), Warszawa
  • Brejnak W., (2003), Dysleksja, Warszawa
  • Cybulska R., Dryjańska J., Gotlin K., Kłoda M., Pomorska K., Pyzikiewicz A., (2016), Uczeń z zespołem Aspergera w szkole ogólnodostępnej, Warszawa
  • Dembo M., H., (1997), Stosowana psychologia wychowawcza, Warszawa
  • Dyrda K., Rosińska J., (2016), Mam zespół Aspergera. Podręcznik dla uczniów i nauczyciel, Warszawa
  • Elliott J., Place M., (2000), Dzieci i młodzież w kłopocie, Warszawa
  • Grodzka M., (2000), Dziecko autystyczne. Dziennik terapeuty, Warszawa
  • Grygier U., Sikorska I., (2008), Mój uczeń pracuje inaczej. Wskazówki metodyczne, Kraków
  • Herzyk A., (1992), Afazja i mutyzm dziecięcy, Lublin
  • Jagielska. G., (2010), Dziecko z autyzmem i zespołem Aspergera w szkole i przedszkolu, Warszawa
  • Kordyl Z., (1968), Psychologiczne problemy afazji dziecięcej, Warszawa
  • Lipkowski O., (1981), Pedagogika specjalna. Zarys, (Warszawa)
  • Loska M., Myślińska D., (2005), Uczeń z niepełnosprawnością ruchową w szkole ogólnodostępnej, Warszawa
  • Maruszewski M., (1966), Afazja. Zagadnienia teorii i terapii, Warszawa
  • Sawa B., (1990), Dzieci z zaburzeniami mowy, Warszawa
  • Święcicka J., (2010), Uczeń z zespołem Aspergera. Praktyczne wskazówki dla nauczyciela, Kraków
  • Szumska J., (1982), Zaburzenia mowy u dzieci, Warszawa
  • Tanajewska A., Naprawa R., Stawska J., (2014), Praca z uczniami ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, Warszawa
  • Wyczesany J., (2012), Wybrane aspekty diagnozy i terapii osób z niepełnosprawnością intelektualną. W: Niepełnosprawność intelektualna. Bobińska K., Pietras T., Gałecki P. (red), Wrocław





Myśli o wychowaniu
Są klasy, w których nauczyciele i uczniowie są tak zajęci tworzeniem przyjaznej atmosfery, że nie robią niczego innego - Bernie Neville


Podziel się z innymi: Facebook Google Tweet This Yahoo
Facebook - Lubię To:


Komentarze
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Newsletter
Aby móc otrzymywać e-maile z PEDAGOG SZKOLNY musisz się zarejestrować.
Shoutbox
Musisz zalogować się, aby móc dodać wiadomość.

18. wrzesień 2019 22:52
Agnieszka_AA ja też dopiero zaczynam i piszę od 8.00 do 13.00 ale nie wiem jak inni

18. wrzesień 2019 21:34
Kasia2007 napisz do mnie na PW. Dzieki

18. wrzesień 2019 21:16
Dziękuję

18. wrzesień 2019 18:53
Dostosowania opracowują na etap, ale mogą się one zmienić po corocznej ocenie efektywności udzielanej pomocy p-p

18. wrzesień 2019 18:47
Oczywiście, że należy. Opinia, czy jej brak, do tego nic nie ma. Ważne są potrzeby dziecka. MEN wydało kiedyś takie książeczki "One są wśród nas". Przydatne one były.

Ostatnio na forum
Najnowsze tematy
bullet.png stowarzyszenie Wiosna
bullet.png dziennik
bullet.png zmiana warunków zat...
bullet.png pomoc pp - po "nowsz...
bullet.png zwolnienie z nauki d...
Najciekawsze tematy
bullet.png pomoc pp - po "no... [1114]
bullet.png dziennik [570]
bullet.png Prezentacja [492]
bullet.png szkolny program p... [380]
bullet.png nauczanie indywid... [259]