Ogólnopolski Kongres Pedagogów i Psychologów Szkolnych pt. "Praca z uczniem ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi".


W dniu 18-go października 2010 roku (poniedziałek) odbył się w Warszawie III Ogólnopolski Kongres Pedagogów i Psychologów Szkolnych pt. "Praca z uczniem ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi". Organizatorem tego wydarzenia była Redakcja czasopisma "Głos Pedagogiczny". Serwis Reedukacja.pl objął patronatem medialnym to wydarzenie.
Celem zorganizowanego Kongresu była pomoc w prawidłowym diagnozowaniu ucznia ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, umiejętność doboru odpowiednich metod pracy, opracowania indywidualnego programu wsparcia oraz podejmowanie skutecznej współpracy z rodzicami.
Główni prelegenci:
Prof. Edyta Gruszczyk-Kolczyńska - kierownik Katedry Wspomagania Rozwoju i Edukacji Dzieci w Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie - zaprezentowała wykład pt. Sytuacja dzieci zdolnych w przedszkolu i szkole: wyniki badań i wnioski pedagogiczne.
Małgorzata Łoskot - pedagog specjalny, socjoterapeuta, redaktor prowadzący czasopisma Głos Pedagogiczny oraz autorka cyklu artykułów „Szkoła dla rodziców”. Zaprezentowała wykład pt. Diagnoza, formy pomocy oraz dostosowanie wymagań edukacyjnych do potrzeb uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.
Mgr Ewa Galewska, neurologopeda reprezentująca Klinikę Leczenia Jąkania. Przedstawiła wykład pt. Szczególne potrzeby edukacyjne ucznia jąkającego się.
Dorota Macander – psycholog, nauczyciel-konsultant w Pracowni Wychowania i Profilaktyki Ośrodka Rozwoju Edukacji. Przedstawiła referat pt. Możliwości wsparcia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi ze strony szkoły, instytucji pozaszkolnych oraz w ramach współpracy z rodzicami.
prof. dr hab. Marta Bogdanowicz zaprezentowała wykład pt. Diagnoza i pomoc uczniom dyslektycznym.
Profesor zaproponowała podzielenie diagnozy na 3 etapy, zwiększające jej efektywność, tj.:
I etap - Gotowość szkolna
1. ocena gotowości szkolnej (badania przesiewowe przed podjęciem nauki szkolnej - 5-6 lat;
II etap - Ryzyko dysleksji (termin wprowadzony przez prof. Bogdanowicz w 1993 r. – oznacza że „dziecko zapowiada się jako osoba zagrożona dysleksją”);
2. ocena ryzyka trudności w czytaniu i pisaniu (badania przesiewowe: na początku klasy I - 6 lat, na końcu klasy I - po pierwszym roku nauki - 7 lat);
3. wstępna diagnoza dysleksji (badania indywidualne: po dwóch latach nauki - 8 lat (klasa II));
III etap - Diagnoza dysleksji
4. diagnoza dysleksji (badania indywidualne: po trzech latach nauki - 9 lat (klasa III));

"Po krótkiej przerwie kawowej odbyła się prezentacja firmy Remi, wykonującej pomoce edukacyjne dla dzieci i młodzieży."



Źródło: Internetowy serwis pedagogiczny reedukacja.pl