ISSN 2081 - 6375
 
 
 
Nawigacja
Aktualnie online
bullet.png Gości online: 9

bullet.png Użytkowników online: 0

bullet.png Łącznie użytkowników: 24,757
bullet.png Najnowszy użytkownik: Doma
Ostatnie komentarze
bullet.png Eh, jakie braki. Mia...
bullet.png pięknie!!! prawd...
bullet.png i to jest prawdziwa ...
bullet.png No i dobrze, bo marn...
bullet.png I praca w młodym, d...
bullet.png Tak, zabraknie specj...
bullet.png Pewnie partia mu nie...
bullet.png przy takim rozkładz...
bullet.png :o [url]https://www...
bullet.png Z ogonkiem:):) Super...
uczeń z inteligencją niższą niż przeciętna - dostosowanie wymagań

UCZEŃ Z INTELIGENCJĄ NIŻSZĄ NIŻ PRZECIĘTNA - DOSTOSOWANIE WYMAGAŃ



Uczniowie z inteligencją niższą niż przeciętna (70-84 w skalach Wechslera) stanowią 14% populacji szkolnej. Uzyskują oni słabe wyniki w nauce, pomimo dużego własnego nakładu pracy a niekiedy nawet, mimo intensywnej stymulacji rozwoju.
Największe trudności mają w rozumowaniu i logicznym myśleniu we wszystkich jego formach i przejawach. Poziom ich rozwoju słowno-pojęciowego odpowiada wcześniejszej fazie rozwojowej.
W szczególności uczniowie ci mają problemy z :
  • wewnętrzną organizacją nowo nabytej wiedzy i integrowaniem jej z już posiadaną (stąd wolne tempo uczenia się);
  • generalizowaniem wiedzy oraz wykorzystywaniem jej w różnych dziedzinach;
  • opanowaniem materiału o charakterze abstrakcyjnym (ze względu na bardzo słabą pamięć krótkotrwałą dzieci te zdecydowanie łatwiej pracują i uczą się na materiale konkretnym);
  • umiejętnością myślenia przyczynowo-skutkowego;
  • dokonywaniem porównań między zbiorami (różnicowanie i szukanie podobieństw);
  • umiejętnością odróżniania cech istotnych od nieistotnych;
  • dokonywaniem uogólnień, szczególnie o charakterze werbalnym.
Myślenie tych dzieci charakteryzuje: konkretyzm i mała samodzielność. Często uczą się "na pamięć" bez zrozumienia treści.
Ich trudności nasilają się wraz z pokonywaniem kolejnych poziomów edukacji. Wykształcenie wyższe jest dla nich w zasadzie nieosiągalne (tzn. było nieosiągalne dopóki nie powstało tak wiele prywatnych szkół wyższych).
W przypadku tych dzieci konieczne jest dostosowanie zarówno w zakresie formy, jak i treści wymagań. Nie kwalifikują się do szkoły specjalnej dla upośledzonych umysłowo, a program szkoły ogólnodostępnej jest dla nich trudny, a przede wszystkim zbyt szybko realizowany. W zasadzie tylko w tej grupie uczniów możemy mówić o obniżeniu wymagań pamiętając jednak, że obniżenie kryteriów jakościowych nie może zejść poniżej podstawy programowej.

Ogólne wymagania co do formy :
  • omawianie niewielkich partii materiału i o mniejszym stopniu trudności;
  • pozostawianie więcej czasu na jego utrwalenie;
  • podawanie poleceń w prostszej formie;
  • unikanie trudnych, czy bardzo abstrakcyjnych pojęć;
  • częste odwoływanie się do konkretu, przykładu;
  • unikanie pytań problemowych, przekrojowych;
  • wolniejsze tempo pracy;
  • szerokie stosowanie zasady poglądowości;
  • odrębne instruowanie dzieci;
  • zadawanie do domu tyle, ile dziecko jest w stanie wykonać samodzielnie.

JĘZYK POLSKI

Symptomy trudności:
  • słabe oceny pomimo starań i wysiłków ucznia;
  • trudności w czytaniu i pisaniu (trudności z kojarzeniem określonych dźwięków - głosek, z odpowiadającymi im symbolami - literami);
  • trudności w rozumieniu czytanych treści;
  • trudności w samodzielnym wypowiadaniu się, formułowaniu wniosków i sądów, w uogólnianiu, myśleniu symbolicznym (abstrakcyjnym);
  • niski poziom rozwoju słowno - pojęciowego (odpowiada wcześniejszej fazie rozwoju);
  • ubogie słownictwo, wadliwa struktura gramatyczna wypowiedzi ustnych i pisemnych;
  • słabsza sprawność manualna (rysunki, pismo mają niski poziom graficzny);
  • słaba umiejętność stosowania konwencjonalnych sposobów zapamiętywania/
  • duże problemy z przywoływaniem z pamięci odległych partii materiału (słaba pamięć długotrwała, operacyjna)/
  • trudności z selekcją i wychwyceniem myśli przewodniej w długich tekstach/
  • wolne tempo procesów umysłowych i działania.
Sposoby dostosowania wymagań edukacyjnych:
  • zmniejszanie ilości, stopnia trudności i obszerności zadań;
  • dzielenie materiału na mniejsze partie, wyznaczanie czasu na ich opanowanie i odpytywanie;
  • wydłużanie czasu na odpowiedź, przeczytanie lektury;
  • wprowadzanie dodatkowych środków dydaktycznych np. ilustracje, ruchomy alfabet;
  • odwoływanie się do znanych sytuacji z życia codziennego;
  • formułowanie pytań w formie zdań o prostej konstrukcji powołujących się na ilustrujące przykłady;
  • częste podchodzenie do ucznia w trakcie samodzielnej pracy w celu udzielania dodatkowej pomocy, wyjaśnień;
  • zajęcia w ramach zespołu dydaktyczno-wyrównawczego, gdzie szczególnie u młodszych dzieci należy oprócz wyjaśniania bieżących zagadnień programowych usprawniać funkcje poznawcze (procesy intelektualne i percepcyjne), (zajęcia dodatkowe są niezbędne, bowiem dziecko z inteligencją niższą niż przeciętna nie jest w stanie opanować tych umiejętności tylko dzięki pracy na lekcji i samodzielnej nauce własnej w domu);
  • należy zezwolić na dokończenie w domu niektórych prac wykonywanych na lekcjach;
  • dyktanda przeprowadzać indywidualnie w wolniejszym tempie, gdyż dzieci te często nie nadążają za klasą;
  • potrzeba większej ilości czasu i powtórzeń na opanowanie materiału.

JĘZYKI OBCE

Symptomy trudności:
  • trudności z prawidłową wymową;
  • trudności w zapamiętywaniu i/lub odtwarzaniu treści, słówek, zdań;
  • trudności w swobodnym wypowiadaniu się na określony temat;
  • trudności w poprawnym czytaniu i pisaniu;
  • problemy z gramatyką.
Sposoby dostosowania wymagań edukacyjnych:
  • zmniejszanie ilości słówek do zapamiętania;
  • pozostawianie większej ilości czasu na ich przyswojenie;
  • odpytywanie po uprzedzeniu, kiedy i z czego dokładnie uczeń będzie pytany;
  • wymagania w wypowiadaniu się na określony temat ograniczyć do kilku krótkich, prostych zdań.

MATEMATYKA, FIZYKA, CHEMIA

Symptomy trudności:
  • trudności z wykonywaniem bardziej złożonych działań;
  • trudność z pamięciowym przyswajaniem i/lub odtwarzaniem z pamięci wyuczonych treści (np. tabliczka mnożenia, skomplikowane wzory, układy równań);
  • problem z rozumieniem treści zadań;
  • potrzeba większej ilości czasu na zrozumienie i wykonanie zadania.
Sposoby dostosowania wymagań edukacyjnych:
  • częste odwoływanie się do konkretu (np. graficzne przedstawianie treści zadań ), szerokie stosowanie zasady poglądowości);
  • omawianie niewielkich partii materiału i o mniejszym stopni trudności (pamiętając, że obniżenie wymagań nie może zejść poniżej podstawy programowej);
  • podawanie poleceń w prostszej formie (dzielenie złożonych treści na proste, bardziej zrozumiałe części);
  • wydłużanie czasu na wykonanie zadania;
  • podchodzenie do dziecka w trakcie samodzielnej pracy w razie potrzeby udzielenie pomocy, wyjaśnień, mobilizowanie do wysiłku i ukończenia zadania;
  • zadawanie do domu tyle, ile dziecko jest w stanie samodzielnie wykonać;
  • potrzeba większej ilości czasu i powtórzeń dla przyswojenia danej partii materiału.

GEOGRAFIA, BIOLOGIA, HISTORIA

Symptomy trudności:
  • trudność w selekcji i wybraniu najważniejszych treści (tendencja do pamięciowego uczenia się wszystkiego po kolei);
  • problem z zapamiętywaniem dat, nazwisk, nazw, miejscowości;
  • nieumiejętność przekrojowego wiązania faktów i informacji.
Sposoby dostosowania wymagań edukacyjnych:
  • w związku z dużym problemem w selekcji i wyborze najważniejszych informacji z danego tematu można wypisać kilka podstawowych pytań, na które uczeń powinien znaleźć odpowiedź czytając dany materiał (przy odpytywaniu prosić o udzielenie na nie odpowiedzi). Podobnie postępować przy powtórkach;
  • pozostawianie większej ilości czasu na przygotowanie się z danego materiału (dzielenie go na małe części, wyznaczanie czasu na jego zapamiętanie i odpytywanie).
MUZYKA, WYCHOWANIE FIZYCZNE, PLASTYKA, TECHNIKA

Symptomy trudności:
  • niezborność ruchowa i trudności w wykonywaniu niektórych ćwiczeń (potrzeba dłuższego treningu, aby opanować dane ćwiczenie, rzucanie do celu itp.);
  • trudności w zrozumieniu zasad i reguł różnych gier;
  • obniżony poziom prac plastycznych i technicznych (słabsza własna inwencja twórcza, wyobraźnia);
  • trudność w zapisywaniu i odczytywaniu nut.
Sposoby dostosowania wymagań edukacyjnych:
  • zapewnienie większej ilości ćwiczeń, aby uczeń opanował daną sprawność (w razie potrzeby zwolnienie z wykonania ćwiczeń przerastających możliwości ruchowe ucznia);
  • wielokrotne tłumaczenie i wyjaśnianie zasad i reguł gier sportowych;
  • podpowiadanie tematu pracy plastycznej czy technicznej, częste podchodzenie do ucznia, ukierunkowywanie w działaniu;
  • pozwalanie na korzystanie ze śpiewników, wzorów, zapisów nutowych;
  • liberalne ocenianie wytworów artystycznych ucznia;
  • w ocenianiu zwracanie większej uwagi na wysiłek włożony w wykonanie zadania, niż ostateczny efekt pracy.



BIBLIOGRAFIA
    Antoszkiewicz E., (2016), Tworzenie warunków edukacyjnych dla ucznia z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim, Warszawa
  • Attwood T., (2013), Zespół Aspergera. Kompletny przewodnik, Gdańsk
  • Attwood T., (2006), Zespół Aspergera, Poznań
  • Bogdanowicz M., Adryjanek A., (2004), Uczeń z dysleksją w szkole. Poradnik nie tylko dla polonistów, Gdynia
  • Bogdanowicz M., Czabaj R., (2008), Modelowy system profilaktyki i pomocy psychologiczno-pedagogicznej ucznia z dysleksją, Gdańsk
  • Borkowska M., (2005), Niepełnosprawność ruchowa u dzieci. W: Uczeń z niepełnosprawnością ruchową w szkole ogólnodostępnej. Loska, M., Myślińska, D. (red), Warszawa
  • Brejnak W., (2003), Dysleksja, Warszawa
  • Cybulska R., Dryjańska J., Gotlin K., Kłoda M., Pomorska K., Pyzikiewicz A., (2016), Uczeń z zespołem Aspergera w szkole ogólnodostępnej, Warszawa
  • Dembo M., H., (1997), Stosowana psychologia wychowawcza, Warszawa
  • Dyrda K., Rosińska J., (2016), Mam zespół Aspergera. Podręcznik dla uczniów i nauczyciel, Warszawa
  • Elliott J., Place M., (2000), Dzieci i młodzież w kłopocie, Warszawa
  • Grodzka M., (2000), Dziecko autystyczne. Dziennik terapeuty, Warszawa
  • Grygier U., Sikorska I., (2008), Mój uczeń pracuje inaczej. Wskazówki metodyczne, Kraków
  • Herzyk A., (1992), Afazja i mutyzm dziecięcy, Lublin
  • Jagielska. G., (2010), Dziecko z autyzmem i zespołem Aspergera w szkole i przedszkolu, Warszawa
  • Kordyl Z., (1968), Psychologiczne problemy afazji dziecięcej, Warszawa
  • Lipkowski O., (1981), Pedagogika specjalna. Zarys, (Warszawa)
  • Loska M., Myślińska D., (2005), Uczeń z niepełnosprawnością ruchową w szkole ogólnodostępnej, Warszawa
  • Maruszewski M., (1966), Afazja. Zagadnienia teorii i terapii, Warszawa
  • Sawa B., (1990), Dzieci z zaburzeniami mowy, Warszawa
  • Święcicka J., (2010), Uczeń z zespołem Aspergera. Praktyczne wskazówki dla nauczyciela, Kraków
  • Szumska J., (1982), Zaburzenia mowy u dzieci, Warszawa
  • Tanajewska A., Naprawa R., Stawska J., (2014), Praca z uczniami ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, Warszawa
  • Wyczesany J., (2012), Wybrane aspekty diagnozy i terapii osób z niepełnosprawnością intelektualną. W: Niepełnosprawność intelektualna. Bobińska K., Pietras T., Gałecki P. (red), Wrocław





Myśli o wychowaniu
Wychowanie zaczyna się w chwili, gdy nam się zdaje, że się już skończyło - Mikołaj Gogol


Podziel się z innymi: Facebook Google Tweet This Yahoo
Facebook - Lubię To:


Komentarze
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Newsletter
Aby móc otrzymywać e-maile z PEDAGOG SZKOLNY musisz się zarejestrować.
Shoutbox
Musisz zalogować się, aby móc dodać wiadomość.

05. sierpień 2019 22:45
taaaakkk Wink ale kto te stopnie wymyśla? dziwie się ze nie zrobili 4 stopni... wpadłoby jakieś dodatkowe 800 zł Wink

05. sierpień 2019 20:40
Zawsze warto się uczyć. Kurs (I i II stopień) 22 - godzinny około 800 zł. Smile

05. sierpień 2019 20:11
no to pytanie nr dwa to po co są te wszystkie szkolenia terapii ręki? jedne dają certyfikaty- taaak ładnie brzmi Smile -inne nie.. można się pogubić..

02. sierpień 2019 21:11
Jest to też element zajęć korekcyjno - kompensacyjnych (doskonalenie motoryki).

02. sierpień 2019 21:09
Kontekst jest tu ważny Smile Każdy nauczyciel (zwłaszcza nauczania elementarnego) prowadzi w jakimś sensie "terapię ręki" dzieci Smile

Ostatnio na forum
Najnowsze tematy
bullet.png pomoc pp - po "nowsz...
bullet.png obowiązki pedagoga
bullet.png zespół wychowawczy
bullet.png Od głównego admini...
bullet.png non-aggression progr...
Najciekawsze tematy
bullet.png reforma [2635]
bullet.png pomoc pp - po "no... [1082]
bullet.png Od głównego adm... [491]
bullet.png Prezentacja [491]
bullet.png nauczyciel wspoma... [325]